Kağıt, birincil, ikincil ve üçüncül ambalaj olarak gıda sanayinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Gıda ile temas halindeki ambalajlar içeriğindeki bileşenlerin gıdaya geçişi riski nedeniyle insan sağlığını açısından tehlike oluşturabilir. Kağıt ambajlar ve özellikle de ambalaj materyallerinde kullanılan mürekkepler hakkında spesifik bir regülasyonun bulunmaması nedeniyle gıda ile temas halindeki kağıt ambalajların potensiyel riskleri hakkındaki endişeler son yıllarda artmıştır. Bu nedenle ambalajdan gıdaya geçebilecek potensiyel tehlikelerin belirlenmesi üzerine daha çok bilimsel çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Yapılan çalışmada amaç; (i) istenmeyen koku nedeniyle müşteri şikayeti alan dört gramlık şeker ambalajlarında ve ambalajlı şekerde, istenmeyen kokuya neden olan dipropilen glikol diakrilat (DPGDA) ve triproplen glikol diakrilat (TPGDA) miktarlarının belirlenmesi (ii) farklı kalınlıktaki düşük yoğunluklu polietilen (LDPE) kaplı kağıt ambalajlardan 10% ve 90% etanol içerisine, DPGDA ve TPGDA migrasyonun belirlenmesi (iii) Ambalaj materyallerinden farklı simulantlara DPGDA ve TPGDA geçişinin belirlenmesi (iv) Çek Cumhuriyetinde farklı üreticilerden elde edilen kağıt ambalajlarda risk değerlendirmesi yapılmasıdır.Çalışmanın ilk bölümünde, ticari olarak üretilmiş ve kötü koku nedeniyle analizlenen üç farklı şeker ambalajında DPGDA ve TPGDA miktarları gaz kromatografisi-kütle spektrometresi (GC-MS) kullanılarak tespit edilmiştir. Analizlenen şeker ambalajların sadece 2 tanesinde DPGDA konsantrasyonu 443 ve 4 mg/kg olarak belirlenirken, tüm ambalajlardaki TPGDA miktarı 40, 52 ve 222 mg/kg olarak tespit edilmiştir. İstenmeyen koku nedeniyle diakrilate içeren şekerlerin tüketimi uygun bulunmazken, 443±11mg/kg DPGDA ve 40±3 mg/kg TPGDA içeren ambalajdan şekere geçen DPGDA miktarının 0.2±0.04 mg/kg olduğu tespit edilmiştir. Ambalajdan şekere geçen DPGDA ve TPGDA geçişini belirlemek amacıyla, şeker numuneleri katı-faz mikroekstraksiyon (SPME) yöntemleri ile ekstre edilmiş ve gaz kromatografisi-kütle spektrometresi (GC-MS)?nde tanımlanmıştır. Diğer ambalaj örneklerinden şekere geçiş, örneklerdeki miktarın dedeksiyon sınırının altında olması nedeniyle belirlenememiştir.Laboratuvar koşullarında hazırlanan ve her iki diakrilattan bilinen miktarda içeren farklı kalınlıktaki LDPE kaplı kağıt ambajlardan 10% etanol ve 95% etanole 40 °C sıcaklıktaki geçiş takip edilmiştir. Farklı kalınlıktaki iki kağıt ambalajdan simulantlara DPGDA ve TPGDA migrasyonu sonuçları, migrasyonun oldukça hızlı gerçekleştiğini ve 15 saatin sonunda dengeye ulaştığını göstermektedir. Çalışmada kullanılan ambalaj materyalleri 4.1 ± 0.2 mg/dm2 DPGDA ve 4.3 ± 0.4 mg/dm2 TPGDA içermektedir. Ambalajlardan 10% ethanol içerisine maksimum DPGDA geçişi, ambalaj içesindeki miktarının yüzde 1-2? si kadarken, TPGDA geçişi ambalaj kalınlığına baglı olarak yüzde 7 ile 38 olarak değişmektedir. Diakrilatların yüzde 95 etanole geçişinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Ambalajda bulunan DPGDA `nın 12% -30% `nun yüzde 95 ethanole geçtiği tespit edilirken, TPGDA?nın 34% - 73% `nün geçtiği belirlenmiştir. Sonuçlar, LDPE kaplamanın tamamen bariyer özelliği göstermediğini göstermektedir. Ayrıca, kalın LPDE kaplı kağıt ambalajdan migrasyonun her iki diakrilat ve simulant için ince kaplamaya kıyasla daha fazla olması, geçişte polietilen kalitesinin önemli bir etken oldugunu göstermektedir.Kağıt ambalajlardan farklı gıda simulantlarına (%10, %50 and %95 etanol ,%3 asetik asit ve zeytinyağı) 40 °C `de 10 gününün sonunda gerçekleşen diakrilat migrasyonu GC-MS kullanılarak belirlenmiştir. En yüksek migrasyon %95 etanolde, DPGDA için 102 µg/dm2 ,TPGDA için ise 42± µg/dm2 olduğu tespit edilmiştir. Her iki diakrilat için %95 etanole geçişin diğer simulantlara oranla önemli ölçüde farklı olduğu tespit edilmiştir (p